Radom: Mniej niż 200 tys. mieszkańców. Co to znaczy dla miasta?

Zastanawiasz się, ilu mieszkańców ma Radom i jak zmienia się jego demografia? W tym artykule przedstawię najnowsze dane dotyczące populacji miasta, przeanalizuję historyczne trendy, wskażę główne przyczyny obserwowanych zmian oraz zaprezentuję prognozy na przyszłość. Poznajmy razem kluczowe statystyki, które kształtują oblicze Radomia.

Ilu mieszkańców ma Radom? Najnowsze dane

Według najnowszych danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), na koniec 2024 roku liczba mieszkańców Radomia wynosiła około 194 916 osób. Szacunki na początek 2025 roku wskazują na dalszy spadek, do poziomu 192 838 osób. Oznacza to, że Radom trwale przekroczył psychologiczną barierę 200 tysięcy mieszkańców, co jest symptomatyczne dla wielu miast średniej wielkości w Polsce.

W kontekście krajowym, Radom pod względem liczby ludności plasuje się obecnie na 14-16 miejscu, konkurując z takimi miastami jak Toruń. Warto zauważyć, że problem wyludniania nie jest unikalny dla Radomia. Dotyka on również wiele innych podobnej wielkości miast w Polsce, szczególnie tych, które po reformie administracyjnej utraciły status miasta wojewódzkiego. To zjawisko, jak obserwuję, jest często powiązane z brakiem silnego ośrodka metropolitalnego w pobliżu, który mógłby generować nowe miejsca pracy i perspektywy.

Spadek liczby mieszkańców Radomia na przestrzeni lat

Analizując historyczne dane, widzimy wyraźny i niepokojący trend spadkowy populacji Radomia. Szczytową liczbę mieszkańców miasto osiągnęło w 1996 roku, kiedy to zamieszkiwało je 232 823 osoby. Od tego momentu populacja Radomia systematycznie maleje. Przekroczenie psychologicznej bariery 200 tysięcy mieszkańców nastąpiło stosunkowo niedawno, co jest istotnym sygnałem dla władz miasta i jego mieszkańców.

Aby lepiej zobrazować skalę zmian, przygotowałem zestawienie kluczowych danych historycznych:

Dlaczego Radom się wyludnia? Główne przyczyny

W mojej ocenie, za obserwowany spadek populacji Radomia odpowiadają przede wszystkim dwa kluczowe czynniki demograficzne: ujemny przyrost naturalny oraz ujemne saldo migracji. Zjawisko ujemnego przyrostu naturalnego oznacza, że w Radomiu umiera więcej osób, niż się rodzi. Jest to ogólnopolski trend, ale w miastach takich jak Radom, gdzie struktura wieku społeczeństwa jest już starsza, problem ten jest szczególnie widoczny i ma znaczący wpływ na ogólną liczbę mieszkańców.

Drugą, równie istotną przyczyną jest ujemne saldo migracji. Wiele osób, zwłaszcza młodych, decyduje się na wyjazd z Radomia w poszukiwaniu lepszych perspektyw zawodowych i wyższych zarobków. Głównym kierunkiem tych migracji jest oczywiście Warszawa, która oferuje znacznie szerszy rynek pracy i możliwości rozwoju. Co więcej, obserwujemy również zjawisko suburbanizacji, czyli przenoszenia się mieszkańców do ościennych gmin. Tam budują domy, korzystając z niższych cen gruntów i spokoju, jednocześnie pozostając zawodowo i życiowo związani z Radomiem. To również wpływa na spadek liczby osób zameldowanych w samym mieście.

Nie da się ukryć, że wpływ ekonomii i rynku pracy na migracje jest ogromny. Młodzi ludzie, kończąc edukację, naturalnie szukają miejsc, gdzie mogą realizować swoje ambicje. Jeśli Radom nie jest w stanie zaoferować konkurencyjnych warunków zatrudnienia i wynagrodzeń w porównaniu do większych aglomeracji, to odpływ talentów będzie się utrzymywał. Z mojego doświadczenia wynika, że to właśnie perspektywy zawodowe są często decydującym czynnikiem przy wyborze miejsca do życia, zwłaszcza dla osób w wieku produkcyjnym.

Statystyczny mieszkaniec Radomia: Analiza demograficzna

Analiza struktury wieku mieszkańców Radomia jasno wskazuje na starzenie się społeczeństwa. Mediana wieku w mieście wzrosła z niespełna 37 lat w 2005 roku do prawie 45 lat w 2023 roku. To znaczący skok, świadczący o tym, że średni wiek mieszkańca Radomia jest coraz wyższy. Obserwujemy również zmniejszający się odsetek ludności w wieku przedprodukcyjnym, czyli dzieci i młodzieży, co jest bezpośrednią konsekwencją niskiego przyrostu naturalnego i migracji młodych rodzin.

Jeśli chodzi o proporcje płci, w Radomiu występuje niewielka przewaga kobiet. Stanowią one 52,7% populacji, co przekłada się na współczynnik feminizacji wynoszący 111. Oznacza to, że na każde 100 mężczyzn przypada 111 kobiet. Jest to typowa tendencja dla większości miast w Polsce, gdzie kobiety statystycznie żyją dłużej i często stanowią większą część populacji w starszych grupach wiekowych.

Co przyniesie przyszłość? Prognozy demograficzne dla Radomia

Niestety, prognozy demograficzne Głównego Urzędu Statystycznego dla Radomia nie napawają optymizmem. Przewidują one dalsze pogłębianie się trendu spadkowego w kolejnych dekadach. Oto, jak może wyglądać przyszłość Radomia pod względem liczby mieszkańców:

Jeśli te prognozy się sprawdzą, oznaczałoby to spadek o około 45% w stosunku do liczby mieszkańców Radomia z 1999 roku. Tak drastyczne zmiany w populacji mają realne i poważne konsekwencje dla funkcjonowania miasta:

• Bezpośrednim efektem spadku liczby mieszkańców poniżej 200 tysięcy jest zmniejszenie liczby mandatów w Radzie Miejskiej z 28 do 25, co już miało miejsce.
• Wyludnianie się miasta prowadzi do zmniejszenia bazy podatkowej, co oznacza mniej środków w budżecie miasta na inwestycje, utrzymanie infrastruktury czy usługi publiczne.
• Obserwujemy niedobór pracowników w wielu sektorach, szczególnie w usługach i przemyśle, co utrudnia rozwój lokalnej gospodarki.
• Starzejąca się infrastruktura oraz rosnące koszty jej utrzymania w obliczu kurczącej się populacji stają się coraz większym wyzwaniem.
• Spadek liczby mieszkańców i starzejące się społeczeństwo mogą również obniżyć atrakcyjność inwestycyjną miasta, ponieważ potencjalni inwestorzy szukają dynamicznie rozwijających się rynków z dostępem do młodej siły roboczej.